Regionalny Ośrodek Polityki Społecznej w Krakowie zaprasza rodziny wielodzietne z Małopolski na 3-dniowy wyjazd edukacyjno – wytchnieniowy, który odbędzie się w dniach 25 – 27 września 2026r. w Radoczy.
Zaplanowany wyjazd to kolejna odsłona programu Samorządu Województwa Małopolskiego „Szczęście do potęgi”, którego celem jest tworzenie warunków do podnoszenia kompetencji rodzicielsko-wychowawczych, regeneracji zasobów własnych, a także zapewnienia wspólnego wypoczynku dla całych rodzin.
W ciągu 3 dni rodzice wezmą udział w szkoleniach i warsztatach, dotyczących pozytywnej dyscypliny, koncentrującej się na wychowaniu opartym na wzajemnym szacunku oraz współpracy. Dodatkowo odbędą się treningi relaksacyjne, które mają na celu wzmocnienie zasobów własnych rodziców.
Dzieci uczestniczące w wyjeździe wezmą udział w zajęciach grupowych obejmujących warsztaty kreatywne, warsztaty animacyjno – integracyjne, zajęcia sportowo – rekreacyjne oraz zajęcia relaksacyjne i wyciszające. Program przewiduje również działania mające na celu wspólną zabawę i integrację całych rodzin.
Turnus odbędzie się w Hotelu Radocza Park dla maksymalnie 60 osób.
Udział w turnusie jest bezpłatny, przy czym Organizator nie zapewnia dowozu.
Liczba miejsc jest ograniczona!!!
Skany wypełnionych formularzy dla każdego z uczestników należy wysłać na adres e-mail: asyc@rops.krakow.pl
Na zgłoszenia czekamy do 13 września 2026r.
Organizator zastrzega możliwość wcześniejszego zakończenia naboru, w przypadku otrzymania zgłoszeń przekraczających o 50% dostępną liczbę miejsc.
Rodziny zakwalifikowane do udziału w turnusie zostaną poinformowane drogą elektroniczną na adres e-mail wpisany w formularzu do dnia 18 września 2026r.
W razie pytań lub wątpliwości dotyczących realizowanego działania prosimy o kontakt telefoniczny tel. 12 422 06 36 wew. 21 lub 23
Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej w Pałecznicy organizuje pomoc w formie usług opiekuńczych w miejscu zamieszkania dla osób samotnych, które z powodu wieku, choroby lub innych przyczyn wymagają pomocy innych osób, a są tego pozbawione. Usługi opiekuńcze mogą być przyznane również osobie, która wymaga pomocy innych osób, a rodzina, a także wspólnie niezamieszkujący małżonek, wstępni, zstępni nie mogą takiej pomocy zapewnić.
Usługi opiekuńcze przyznaje się na wniosek osoby zainteresowanej, po przeprowadzeniu wywiadu środowiskowego w miejscu zamieszkania, na podstawie decyzji administracyjnej określającej ich zakres, wymiar godzin pracy opiekunki i wysokość odpłatności.
Wymiar i zakres usług GOPS ustala indywidualnie dla każdej osoby wymagającej pomocy. Zakres usług obejmuje pomoc w zaspokajaniu codziennych potrzeb życiowych, opiekę higieniczną, zaleconą przez lekarza pielęgnację oraz w miarę możliwości również zapewnienie kontaktu z otoczeniem.
Szczegółowe warunków przyznawania i odpłatności za usługi opiekuńcze i specjalistyczne usługi opiekuńcze przedstawia Uchwała Nr IX/50/2024 Rady Gminy Pałecznica z dnia 6 grudnia 2024 r. w sprawie szczegółowych warunków przyznawania i odpłatności za usługi opiekuńcze i specjalistyczne usługi opiekuńcze oraz w sprawie szczegółowych warunków częściowego lub całkowitego zwolnienia z opłat, jak również trybu ich pobierania.
W związku z realizacją przez Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej w Pałecznicy usług opiekuńczych w miejscu zamieszkania, informujemy o przysługującym świadczeniobiorcy oraz jego rodzinie możliwości zgłaszania uwag do sposobu realizacji tych usług.
Uwagi mogą Państwo zgłaszać w każdym czasie, w następujący sposób:
1) osobiście w siedzibie jednostki – ul. Strażacka 5/1 pokój nr 1, w godzinach 7.30-15.30;
2) telefonicznie – nr 41 384 82 34, w godzinach 7.30-15.30;
3) pisemnie – na adres jednostki;
4) pocztą elektroniczną – na adres: gops@palecznica.pl;
5) anonimowo – przez wrzucenie formularza do skrzynki oznaczonej „UWAGI DO USŁUG OPIEKUŃCZYCH” znajdującej się przy drzwiach wejściowych do siedziby GOPS przy ul. Strażackiej 5/1,
Zgłoszenie uwag, w tym anonimowe, nie wpływa na zakres, wymiar ani kontynuowanie przyznanych usług. Zgłoszenia anonimowe rozpatrywane są na zasadach ogólnych. Zgłoszenie wskazujące na zagrożenie zdrowia lub życia rozpatrywane jest niezwłocznie, nie później niż w terminie 3 dni roboczych. Jeżeli zgłoszenie zawiera dane kontaktowe, odpowiedzi udziela się bez zbędnej zwłoki, nie później niż w terminie miesiąca.
Informujemy również, że nie rzadziej niż raz na pół roku u osób którym świadczone są usługi opiekuńcze przeprowadzana zostanie ankieta oceniająca prawidłowość realizacji usług, a sposób realizacji usług podlega kontroli wewnętrznej prowadzonej nie rzadziej niż raz na 6 miesięcy. Udział w ankiecie jest dobrowolny.
Kampania adresowana do rodziców, opiekunów i społeczeństwa podkreśla, że sprawcą wykorzystania seksualnego nie zawsze jest obcy – często bywa nim ktoś z bliskiego otoczenia.
Cel kampanii
Dostrzeż to, co zbyt często pozostaje niezauważone.
Celem kampanii jest przełamywanie stereotypów dotyczących przemocy seksualnej wobec dzieci oraz zwiększenie świadomości społecznej na temat jej rzeczywistego charakteru.
Dlaczego to ważne?
Stereotypowy obraz sprawcy przemocy może powodować, że wiele sytuacji pozostaje niezauważonych. Jeśli zakładamy, że zagrożenie pochodzi wyłącznie od osób obcych, możemy przeoczyć sygnały ostrzegawcze.
Tymczasem sprawcy przemocy często wykorzystują zaufanie dziecka oraz jego rodziny, stopniowo budując relację, która pozwala im zdobyć kontrolę nad dzieckiem. Dlatego tak ważne jest zwiększanie świadomości społecznej oraz uważność na sytuacje, które mogą wskazywać na zagrożenie.
KOMU może stać się krzywda
Wykorzystywanie seksualne to zagrożenie, które może dotknąć każdego dziecka – niezależnie od płci, wieku czy miejsca. Osobą doświadczającą przemocy seksualnej może być ktoś, kogo dobrze znasz i nie wiesz, z czym się mierzy.
Niepokojące objawy, jakie możesz zaobserwować u dziecka:
Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej w Pałecznicy informuje o przystąpieniu do ogólnopolskiej kampanii „Nowe uzależnienia – systemowa profilaktyka” edycja 2026/2027 w ramach której udostępniamy Państwu pierwszy pakiet materiałówkampanii: artykuł ekspercki dr Pawła Filipczaka, logo kampanii oraz materiał graficzny.
Organizatorem kampanii jest Instytut Nowej Kultury.
„Pierwszy ekran. Pierwsze ryzyko. Pierwsza profilaktyka.”
Najbardziej dynamiczny etap rozwoju mózgu dziecka przypada na pierwsze lata życia (szczególnie jest to okres do 6 roku życia). To właśnie wtedy rozwijają się kluczowe obszary odpowiadające m. in. za: język i komunikację, przetwarzanie sensoryczne, emocje i więź z opiekunem, funkcje wychowawcze (planowanie, samokontrola). Niestety zbyt wczesna inicjacja ekranowa może prowadzić do trwałych deficytów rozwojowych[1].
Test higieny cyfrowej – jak to wygląda u Ciebie?
Wiemy dobrze, że dzieci uczą się poprzez przykład dorosłych. Na początku zachęcam Czytelników do odpowiedzi na następujące pytania:
Jak często korzystasz z urządzeń cyfrowych tuż przed snem lub od razu po obudzeniu się?
Jak często odczuwasz rozdrażnienie, kiedy nie masz dostępu do Internetu lub swojego urządzenia cyfrowego?
Jak często zdarza Ci się scrollować Internet (media społecznościowe, wiadomości) lub oglądać filmy w czasie posiłków?
Jak często w trakcie rozmów z rodziną lub znajomymi zdarza Ci się przerywać rozmowę, aby sprawdzić powiadomienia na telefonie?[2]
Rekomendacje ekspertów
Naukowcy rekomendują, aby dzieci do lat 2 w ogóle nie korzystały z urządzeń ekranowych, gdyż negatywnie wpływa to m.in. na rozwój mózgu, mowy, pamięci[3]. Od 2 do 5 roku życia dziecko może obejrzeć odpowiednie treści (dostosowane do jego wieku), ale nie więcej niż 1 godzinę dziennie, najlepiej w krótkich odstępach czasowych (po 15-20 minut). Ma się to odbywać przy towarzyszeniu dorosłych (rodziców, opiekunów), którzy mają za zadanie wprowadzać dzieci w cyfrowy świat. Kluczowym elementem tego zadania jest ukształtowanie odpowiednich nawyków higieny cyfrowej oraz świadomość zagrożeń, jakie niesie ze sobą Internet. Nieodzowne jest wprowadzenie zasad ekranowych w każdym domu oraz w każdej placówce edukacyjnej.
Rozmowa w realu, czyli o więzi rodzica i dziecka
Telefon nie powinien być traktowany jako atrakcyjny prezent. Powinien być raczej środkiem do podtrzymania więzi z rodzicami (najsilniejszego czynnika chroniącego dzieci i młodzież przed zachowaniami ryzykownymi). Warto w tym kontekście postawić sobie pytanie: co jako rodzic robię ze swoimi dziećmi? Jak spędzamy czas offline? Czy dzielę ze swoim dzieckiem moje pasje? Czy zapraszam je do majsterkowania, aktywności sportowej, gotowania, rysowania, gier planszowych, podróżowania…
Już mały Brzdąc buszuje w sieci?
Dr Magdalena Rowicka dzieliła się bardzo ważnymi wynikami swoich badań podczas webinaru dla specjalistów z samorządów współpracujących z Instytutem Nowej Kultury w ramach programu „Porozumienie Skuteczny Samorząd – Efektywna Profilaktyka”[4]. Wynika z nich, że rodzice, którzy regulują swoje emocje za pośrednictwem urządzeń ekranowych wcześniej i częściej udostępniają urządzenia ekranowe swoim dzieciom. Wielu rodziców doświadcza wysokiego poziomu stresu związanego z obowiązkami zawodowymi i rodzinnymi[5]. Zapewne wzrost kompetencji w obszarze regulowania swoich emocji oraz praca warsztatowa w grupie innych rodziców (np. w ramach programu „Szkoła dla rodziców i wychowawców”) pomogłaby znaleźć dobre narzędzia pomocne w wychowaniu dzieci i w zadbaniu o swoje zasoby.
Edukacja poprzez atrakcyjne formy
Według badań Państwowego Instytutu Badawczego NASK już pięcio- i sześciolatki otrzymują od swoich rodziców pierwszy smartfon z dostępem do Internetu. Dlatego też Instytut Nowej Kultury przygotował specjalną kampanię „Przedszkolak w cyberświecie”, której celem jest wyposażenie rodziców i opiekunów w wiedzę dotyczącą nowych technologii[6]. Przedstawione wyniki badań pokazują, że samorządy lokalne powinny wzmacniać działania związane z profilaktyką uzależnień behawioralnych. Szczególne znaczenie ma wspieranie rodziców, edukacja dzieci i młodzieży oraz budowanie lokalnych systemów profilaktyki odpowiadających na wyzwania współczesnego świata cyfrowego.
Zakończmy inspirującym przesłaniem prof. Krystyny Rymarczyk: „Mózg rośnie w ruchu, nie w Internecie – dziecko potrzebuje zabawy, relacji i doświadczeń, by naprawdę się rozwijać”.
dr Paweł Filipczak
Tekst powstał w ramach bezpłatnej ogólnopolskiej kampanii edukacyjnej „Nowe uzależnienia – systemowa profilaktyka”, realizowanej w 2026 r. przez Fundację Instytut Nowej Kultury, www.instytutnowejkultury.pl
[1] Por. Instytut Nowej Kultury, „Z dzieckiem offline”. Ulotka przygotowana w ramach pakietu „Przedszkolak w cyberświecie”.
Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej w Pałecznicy informuje o przystąpieniu do ogólnopolskiej kampanii dotyczącej przeciwdziałania krzywdzeniu dzieci w ramach której udostępniamy Państwu pierwszy pakiet materiałówkampanii „Różne oblicza przemocy wobec dzieci” edycja 2026/2027: artykuł ekspercki dr hab. Magdaleny Szafranek, prof. UW, logo kampanii oraz materiał graficzny.
Organizatorem kampanii jest Instytut Nowej Kultury.
dr hab. Magdalena Szafranek, prof. UW
Uniwersytet Warszawski
Zaniedbanie jako forma przemocy
Zaniedbanie nazywane jest ukrytą formą przemocy. Polega ono na niezaspokojeniu podstawowych potrzeb biologicznych i psychicznych. Jest to często spotykana forma przemocy, która dotyka osób słabszych – zależnych od innych, a więc dzieci, osób starszych i osób z niepełnosprawnościami. Jeśli zaniedbanie dotyczy dzieci, wówczas ma bardzo poważne konsekwencje dla ich dalszego rozwoju. Ta forma przemocy może dotyczyć różnych sfer, takich jak nieprawidłowe żywienie (niedożywienie lub przekarmianie może prowadzić do problemów zdrowotnych), brak dbałości o higienę osobistą (pozostawienie dziecka, osoby starszej czy z niepełnosprawnościami brudnej, ubranej niestosowanie do warunków atmosferycznych), brak dbałości o higienę otoczenia, izolację społeczną (pozbawienie takiej osoby kontaktu z innymi ludźmi), pozostawienie długi czas bez opieki lub nadzoru, zaniedbanie stanu zdrowia (brak wizyt kontrolnych u lekarza, niepodawanie leków), brak kontroli w zakresie realizacji obowiązku szkolnego. Zaniedbanie może być spowodowane brakiem wiedzy o tym jak troszczyć się o dziecko, osobę starszą czy niepełnosprawną, może też wynikać z braku środków na utrzymanie niezaradności czy braku doświadczenia.
Szczególną uwagę warto tu zwrócić na sytuację zaniedbania dzieci. Jak wskazują wyniki badania „Diagnoza przemocy wobec dzieci w Polsce 2023” przeprowadzonego przez Fundację Dajemy Dzieciom Siłę. Zaniedbania fizycznego do 12 roku życia doświadczyło 8% dzieci o młodzieży. Braku czystych ubrań doświadczyło 3% respondentów, natomiast brak opieki podczas choroby dotyczył 6% osób badanych. Z kolei a zaniedbania emocjonalnego doświadczyło aż 24% badanych. Analizując szczegółowe przejawy zaniedbania emocjonalnego, wykazano, że braku bliskości fizycznej w okresie dzieciństwa doświadczyło aż 20% badanych nastolatków. A nieokazywania uwagi – 11% respondentów[1]. Za zaniedbanie w stosunku do dziecka odpowiadają głównie rodzice, ale także nauczyciele, lekarze, opiekunowie. Literatura dotycząca problematyki przemocy wobec dzieci wskazuje, że różne formy ich krzywdzenia często współwystępują, m.in. ze względu na wspólne czynniki ryzyka w rodzinie i środowisku. Doświadczenie zaniedbania w dzieciństwie ma wyjątkowy wpływ na rozwój zdolności poznawczych dziecka, np. językowych czy funkcji wykonawczych. Deficyty związane z funkcjami poznawczymi, do których dochodzi w wyniku zaniedbania, mogą utrzymywać się aż do późnego dorosłego życia. Zaniedbanie przez opiekuna wpływa także na obniżoną samoocenę nastolatków oraz ich trudności w relacjach interpersonalnych. Ponadto nastolatki, które doświadczają zaniedbania emocjonalnego, częściej są ofiarami przemocy rówieśniczej w szkole. Kumulacyjna teoria ryzyka (cumulative risk theory) sugeruje, że każdy przypadek krzywdzenia w dzieciństwie w połączeniu z zaniedbaniem będzie pociągał za sobą bardziej nasilone negatywne konsekwencje niż doświadczenie wyłącznie zaniedbania[2].
dr hab. Magdalena Szafranek, prof. UW
Przewodnicząca Rady Naukowej Instytutu Nowej Kultury
Tekst powstał w ramach bezpłatnej ogólnopolskiej kampanii edukacyjnej „Różne oblicza przemocy wobec dzieci” realizowanej w 2026/2027 r. przez Fundację Instytut Nowej Kultury, www.instytutnowejkultury.pl
[1] K. Drabarek, Sz. Szumiał: Doświadczenie zaniedbania fizycznego i psychicznego w ogólnopolskiej reprezentatywnej próbie polskiej młodzieży na podstawie wyników Diagnozy przemocy wobec dzieci w Polsce 2023, [w:] Dziecko Krzywdzone. Teoria, badania, praktyka Vol. 22 Nr 4 (2023), s. 63-80.
